Pazar, Kasım 15, 2009

Kabiliyetlerimiz...:)))

Kuzum artık 14 aylık... Doğduğu günden bugüne baya bir mesafe katetti... Boyuyla beraber aklı fikri herşeyi değişiyor... Adım adım izlemek her anında yanında olmak çok farklı birşey... Herkes bilir çocuklar çok hızlı büyür ama yanında büyümesi başka bişey...
Neler olmuş bakalım 14 ay içinde...
  • İlk kullandığı kelimelerden biriydi mama... Şimdilerde "annecim acıktın mı?" diyorum... "Mama" diyor bana... "Mama hazırlayalım mı?" diyorum elinden tutuyor mutfağa götürüyor... Her zaman olmasada bazen sakin sakin mama mama diye sayıklayarak bekliyor ona mama hazırlamamı...
  • Fiilleri kullanmaya başladı yavaş yavaş... Aç diyor... Gitti diyor babamız yada evden başkaları gidince... Elindeki birşey az ileri gidincede gitti diyor... Tabakta ki mama bitince ellerini iki yana açıp bitti diyor... Benim bitti dememi beklemeden...:) Elindeki herşeyi önce atmaya hazırlayıp sonrada attım diyor... Aç ile açtım, at ile attım arasındaki farkı biliyor... Herşeyi bu bu diye gösteriyor... Bazen takılıyor sırayla herşeye bu bu bu kendisi bıkana kadar...:)
  • Dolapları boşaltma dönemimiz bitti gibi... Şimdi herşeyi başka dolaplara koyma merakı var... Sadece kepçelerin çekmecesini hiç karıştırmıyor... Biskuvi elbise dolabından, biberonlar, elma dilimleri oyuncak dolabından çıkabiliyor... Herşeyin ortada olmasındansa bu haline razıyız...:)
  • Canı neyi yemek istiyorsa onu gösterip onu yiyor... Yemek istemediğini kesinlikle ağzına veremiyoruz o an... Çorba, pilav, makarna favori yiyecekleri... Birde kemik kemirmek...:)
  • Başak burcu olmanın verdiği bir özellik titiz ve düzenli olacak gibi... Elinde bez heryeri siliyor... Ama rastgele değil, toz alır gibi yer siler gibi... Kendinide silmeye bayılıyor... Boynunu, kafasını, ayaklarını... Islak mendil düşmanı olmaya başladı...:)
  • Kendinden büyük çocuklarla dalaşmaya başladı... Dayakta yese eli yüzüde yırtılsa elindekini kesinlikle vermiyor artık...:)
  • Mama sandalyesinin iki kenarına ayaklarını koyup öyle yemek yiyor artık... Ya önündeki ayaklığa dikilip sofradaki herşeye uzanmaya çabalıyor... Yada oturduğu yerde ayağa kalkıp masaya doğru yürümeye...:)
  • Sabahları erken kalkıyor... Hemen bilgisayarın başına gelip aç diyor... Eğer açmazsak ayağını yere tepe tepe ağlıyor...:)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder