Eşim çok meşgul olunca 14 şubat yerine bir kaç gün sonra götürdü bizi yemeğe:) Geçen sene oğlumuzun varlığından sadece haberdardık. Onu kutlamıştık. Bu sene oğlumuzla beraber kutladık.. Baya büyüyoo bizim oğlan artık soframıza katılmak istiyoo ama yaptığı tek şey herşeyi devirmek..:) Bir yandan çok güzel bir duygu büyüdüğünü seyretmek.. Öbür yandan için için hayıflanıyorum.. Çok çabuk geçiyo zaman.. Ben daha oğluma doyamadan.. Her hali ayrı güzel mutlaka.. Ama sanki daha tadını çıkaramadan, doyamadan büyüyüp gidiverecek... Akşam küçülen kıyafetlerini ayırdık. Şimdiden iki poşet.. Bir o kadar da önce ayırmıştık:) Bazılarını ise çok yakıştığı için küçülmesine rağmen hala giydiriyorum.:) Gönlüm el vermiyor başkasına vermeye.. Küçük bir bohça yapıp ondan kalan hatıra giysilerini evlendiği zaman (nasip olurda görürsek) çeyizine koymayı planlıyorum..:)
.JPG)
Artık anakucağinda yatmıyo gittiğimiz yerlerde.. Mama veriyoduk önceden. O mamasini içiyodu bizde yiyebiliyoduk ama artık bizimle beraber oturuyoo. En çokta benle tabii:( Bende mecbur tek elle yemeği oğreniyorum..:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder